Gnà ‘n fil de vent

L’è gref èl ciel,
gnàn fil de vent
a fa corer na us;
gna chèla del tèmp.
La par strimìda
aca l’erba del prà
del frèt che la gh’à,
e gnà n’onda lézéra
la fàn disègn
sö la rìa del lac.
…
So mìa perché
ma l’è bèl aca isé,
e volarés nà
a scaldà l’erba
e sopià söl lac,
fin a faga fà n’onda
lézéra
apena apena,
sul per scrièr
i süssür dèn niènt
cuarciàcc dèn cör
chèl bat a pià
de scundù:
so la rìa
èl ria a fas scultà